Een huurcontract van drie maanden dat verlengbaar is, komt niet overeen met een benoemd contract in de wet van 6 juli 1989. In de praktijk verwijst deze term naar een standaardhuurcontract voor gemeubileerde woonruimte met een initiële looptijd van één jaar, dat de partijen telkens voor korte perioden verlengen, of naar een contractuele constructie buiten de wettelijke regelingen om. Om te begrijpen wat deze formule inhoudt, moet je onderscheid maken tussen de bestaande contracten, de looptijdbeperkingen en de werkelijke speelruimte voor verhuurder en huurder.
Een huurcontract voor gemeubileerde woonruimte van één jaar en een mobiliteitshuurcontract: twee regelingen die je niet met elkaar moet verwarren
Bij verhuur van gemeubileerde woonruimte als hoofdverblijfplaats geldt een wettelijke minimumduur van één jaar. Het contract wordt op elke vervaldatum stilzwijgend met één jaar verlengd. De huurder kan op elk moment opzeggen met een opzegtermijn van één maand, maar de verhuurder kan alleen in de wettelijk bepaalde gevallen bezwaar maken tegen verlenging (terugname voor eigen bewoning, verkoop, een legitieme en ernstige reden).
Met het mobiliteitshuurcontract, ingevoerd bij de ELAN-wet van 2018, kan gemeubileerde woonruimte voor een periode van één tot tien maanden worden verhuurd. De schijnbare flexibiliteit kent een strikte beperking: het contract kan niet worden verlengd en evenmin stilzwijgend worden voortgezet. Een eenmalige wijziging van de looptijd via een addendum is toegestaan, maar de totale duur mag nooit meer dan tien maanden bedragen.
Een eigenaar die een huurcontract voor korte duur wil aanbieden dat elke drie maanden wordt verlengd, kan daarvoor dus niet onbeperkt gebruikmaken van het mobiliteitshuurcontract. Na afloop van het mobiliteitshuurcontract valt elk nieuw contract voor dezelfde gemeubileerde woonruimte automatisch onder de regeling voor een standaardhuurcontract van één jaar.

Voorwaarden om in aanmerking te komen voor een mobiliteitshuurcontract: het profiel van de huurder
Een mobiliteitshuurcontract is niet voor iedereen beschikbaar. Op de ingangsdatum van het contract moet de huurder aantonen dat hij of zij zich in een specifieke, wettelijk vastgelegde situatie bevindt:
- Een lopende beroepsopleiding, studie in het hoger onderwijs, stage of leerwerkovereenkomst
- Deelname aan de burgerdienst of vrijwilligerswerk in het kader van een erkende regeling
- Een overplaatsing voor het werk of een tijdelijke opdracht in het kader van een dienstverband
- Een mobiliteitsperiode in verband met een tijdelijke overplaatsing voor het werk, zoals bepaald door de werkgever
Zonder bewijs dat onder een van deze categorieën valt, kan een rechter het contract herkwalificeren als een standaardhuurcontract voor gemeubileerde woonruimte. De reden voor de mobiliteit moet in het contract worden vermeld.
Gevolgen van herkwalificatie
Als een rechtbank oordeelt dat het mobiliteitshuurcontract buiten de wettelijk toegestane situaties is gebruikt, wordt het contract geherkwalificeerd als een verlengbaar huurcontract voor gemeubileerde woonruimte van één jaar. De verhuurder is dan gebonden aan de verplichtingen van de standaardregeling, waaronder de huurprijsbeperking in gebieden met een gespannen woningmarkt en het verbod om zonder geldige reden op te zeggen.
Waarborgsom en huurdersgaranties: wat verandert er bij verhuur voor korte duur?
Het meest concrete verschil tussen een standaardhuurcontract voor gemeubileerde woonruimte en een mobiliteitshuurcontract betreft de waarborgsom. Bij een mobiliteitshuurcontract mag de verhuurder geen waarborgsom eisen. Dit verbod, vastgelegd in artikel 25-17 van de wet van 6 juli 1989, verandert de manier waarop de verhuur wordt beveiligd.
De eigenaar mag wel een derde als garant vragen of gebruikmaken van de Visale-regeling, de gratis huurdersgarantie van Action Logement. Bij een standaardhuurcontract voor gemeubileerde woonruimte is de waarborgsom beperkt tot maximaal twee maanden huur, exclusief servicekosten.
Doordat er geen waarborgsom mag worden gevraagd, is de Visale-garantie vrijwel onmisbaar voor verhuurders die kiezen voor een mobiliteitshuurcontract. Zonder deze garantie komt het risico op wanbetaling of schade volledig voor rekening van de persoonlijke garant, van wie de solvabiliteit niet altijd eenvoudig te controleren is.
Opzegtermijn en einde van het contract
Bij een mobiliteitshuurcontract kan de huurder op elk moment opzeggen met een opzegtermijn van één maand. De verhuurder kan het contract niet vóór de afgesproken einddatum opzeggen. Het contract eindigt automatisch op de vastgelegde datum, zonder dat een van beide partijen daarvoor iets hoeft te doen.
Bij een standaardhuurcontract voor gemeubileerde woonruimte geldt voor de huurder eveneens een opzegtermijn van één maand. De verhuurder moet een opzegtermijn van drie maanden vóór de jaarlijkse vervaldatum in acht nemen en mag alleen opzeggen wegens terugname voor eigen bewoning, verkoop of een legitieme reden.

Een huurcontract van drie maanden dat verlengbaar is in de praktijk: mogelijke constructies en beperkingen
Een eigenaar die per periode van drie maanden wil verhuren, heeft twee realistische opties. De eerste is een mobiliteitshuurcontract van drie maanden afsluiten met een huurder die aan de voorwaarden voldoet, en daarna een tweede mobiliteitshuurcontract sluiten met een nieuwe huurder (of met dezelfde huurder, op basis van een nieuwe reden). De totale duur voor dezelfde woning en dezelfde huurder mag niet meer dan tien maanden bedragen.
De tweede optie is seizoensverhuur, met een maximum van negentig opeenvolgende dagen voor dezelfde bewoner. Deze regeling geldt voor woningen die niet de hoofdverblijfplaats van de huurder zijn en brengt in de meeste gemeenten meldingsplichten bij het gemeentehuis met zich mee.
Geen van deze twee regelingen staat een echte, onbeperkte verlenging per kwartaal toe. Een huurcontract van drie maanden dat onbeperkt verlengbaar is, bestaat niet in het Franse recht. Elke poging om de regels te omzeilen (opeenvolgende fictieve mobiliteitshuurcontracten, herkwalificatie als niet-aangegeven toeristische verhuur) stelt de verhuurder bloot aan sancties en rechterlijke herkwalificatie.
Beknopte vergelijking van huurcontracten voor korte duur
| Criterium | Mobiliteitshuurcontract | Standaardhuurcontract voor gemeubileerde woonruimte | Seizoensverhuur |
|---|---|---|---|
| Looptijd | 1 tot 10 maanden | Minimaal 1 jaar | Maximaal 90 dagen per bewoner |
| Verlenging | Nee | Stilzwijgend (1 jaar) | Nee |
| Waarborgsom | Verboden | Maximaal 2 maanden | Vrij te bepalen |
| Opzegtermijn huurder | 1 maand | 1 maand | Volgens het contract |
| Voorwaarde om in aanmerking te komen | Aantoonbare mobiliteit | Geen | Geen |
De keuze tussen deze formules hangt af van het profiel van de huurder, de beoogde werkelijke verblijfsduur en de locatie van de woning. In gebieden met een gespannen woningmarkt zijn de regels voor seizoensverhuur de afgelopen jaren aangescherpt, waardoor een mobiliteitshuurcontract geschikter is geworden voor verblijven van enkele maanden.
Een verhuurder die regelmatig per kwartaal van huurder wil wisselen, doet er goed aan mobiliteitshuurcontracten en standaardhuurcontracten voor gemeubileerde woonruimte te combineren, afhankelijk van het profiel van de huurders, in plaats van te zoeken naar één contractvorm die binnen het huidige wettelijke kader niet bestaat.



